langelille-Lelystad


Langelille-Lelystad.

Na een lange dag van afscheid nemen, en weer dat lange end in naar Langelille vanuit het Westland ,  was het moment daar om te kunnen vertrekken. De voorbereidingen hadden we de week ervoor al getroffen. Twee keer met een auto vol spullen. Uitleg gehad van de elektricien van “De Driesprong”, waar het elektrische hoogstandje om een stukje uitleg vroeg. Alles draait weer naar behoren, en zo kunnen we zonder stroom tekort langdurig gebruik maken van onze accu,s . Het onderwaterschip heeft een refit verfbeurt gehad , nieuwe schoepjes in het hekschroef en de boekschroef, en verder nog wat kleine reparaties die nu geen irritaties meer geven.

De reis was ingepland via het Tjeukermeer naar de Fluessen, naar Stavoren. Daar de sluis pakken en vie het IJsselmeer naar Enkhuizen.

Het liep gelijk al weer anders.

De sluis in Stavoren bleek op zondag tot 19.00 te draaien en dat zouden we niet gaan halen. Van “plan 1” werd het al snel “plan 2”.

Margrietkanaal, Margrietsluis en door naar Lelystad. Het was wel weer even wennen. Met je marifoon de sluiswachter oproepen om te schutten, en daarna te bedanken voor de snelle medewerking. Zo ging het ook in Lelystad. Je roept ze op , en gelijk gaat de sluis op groen. Communicatie maakt deuren open, sluisdeuren.

In de Bataviahaven was nog wel een plekje voor ons. Liggen we naast een nieuw jacht van 20 meter lang. Hij was nog warm. Dit weekend gehaald bij een Nederlandse werf in het land. Eigenaar,  een inwoner uit Belarus. Ik vroeg hoe hij aan zijn geld gekomen was. Hij had een bedrijf in olie boren, en dat verdiende blijkbaar goed. Hij vroeg hoe hard wij konden varen. Voor mij niet belangrijk, want dan krijgt die motor zo een dorst, als je hard wil. Ik zei dat ik een zuinige Hollander ben, en nooit harder ga dan 6-max 7 knopen.

Hij ging nu via de Noordzee en het Kielerkanaal naar Denemarken, Zweden en zo naar Pietersburg.

Ik vroeg nog of die havens daar niet vollagen met oorlogsschepen, maar dat was niet het geval.

Ik krijg toch altijd een vreemd gevoel als ik zulke lui tegenkom.