Vertrek uit Parijs


Parijs-Conflans

24 september 2023

18 sluizen en 52 km

Ik had de dag ervoor al afgerekend met de haven en gelijk een vignet gekocht om door canal Saint Martin te kunnen varen en door canal Saint Denis. Dwars door de stad. Een andere route die uiteindelijk weer in de Seine eindigde, maar aan de westzijde van de stad. Het havenpersoneel regelde de doorgang van de tunnel en de aankomst bij de sluizen reeks. Vier dubbele sluizen tot kanaal de Saint Denis.

tunnel Canal Saint Martin met luchtrooster
De sluizen lagen kort achter elkaar
Het schutten ging erg vlot

Om half tien lagen we klaar voor de tunnel toen die dubbel groen gaf. Twee km dwars onder de stad door. Hier en daar zitten er luchtkokers in voor de ventilatie. Deze tunnel wordt veel minder gebruikt dan in het verleden, alhoewel we op onze weg toch nog 3 schepen tegen kwamen. Bij de eerste sluis werd gevraagd om een papier in te vullen. De haven had die al aan mij uitgereikt met een nummer en een handtekening, dus voor mij alleen maar afgeven. Allemaal dubbele sluizen van 6 meter hoogte verschil. Het traject tussen de sluizen in gaf aan, dat deze stadswijk tot leven begon te komen. Mensen gingen wandelen met de kinderwagen, hardlopen , en naar de speeltuin voor volwassenen , waar allemaal trimtoestellen staan. De terrassen liepen vol voor een laat ontbijt of een vroege lunch. Dit stukje Parijs was zeker de moeite waard. Hier wilde je wonen, als Parisien zijnde. Mooie boom partijen rond het water van Canal Saint Martin.

ook bij de volgende sluis

Daarna over bakboord het Canal Saint Denis in. Onze opstappers gingen van boord, om de dag af te maken in het centrum en daarna naar huis te gaan. Wij gingen verder, direct al met een stevige sluis van een meter of 10. Alle sluizen op deze kanalen worden op afstand bedient en zonder marifoon bereik je niets. Er gaat niets voor je open. Dat hebben we vandaag weer twee keer ondervonden.

De eerste sluis op canal Saint Denis was gelijk één van grote diepte.
Hele groepen daklozen wonen onder de brug in kleien tentjes.

Canal Saint Denis ligt in de wijk Saint Denis. Een compleet andere wijk dan de wijk Aubervillers waar canal Saint Martin door gaat. In de wijk Saint Denis wonen de Afrikanen, de zwervers zonder huis of verblijf met alleen een tent. Hele groepen hadden zich verschanst onder de bruggen. Het was gewoon een cultuur op zich. Niemand die zich om hen bekommert, en er is denk ook weinig mee te bereiken. Alles wat ze niet nodig hebben komt in het water. Bergen vuil drijft er rond. Ze zitten  met een groepje tezamen , maken herrie , discussiëren, maar daar is hun probleem niet mee opgelost. Zijn deze mensen er nog als de Olympische spelen er volgend jaar komen en er duizenden sportliefhebbers hun wijk bezoeken, omdat daar een groot stadion staat, waar nu al de wereld kampioenschappen rugby gespeeld worden?

De tocht over canal Saint Denis verliep traag. De sluizen werken traag, en er zat meer afstand tussen de sluizen. We hadden problemen met vuil in de schroef. Ik ben er niet gelukkig mee, als ik het water in zou moeten om de schroef leeg te halen. De schroef zit ver onder het schip en daar kan je zo met je handen niet bij. Je moet er echt naar duiken. Door meerdere keren achteruit te slaan, raakte het meeste vuil eruit. NA 5 uur varen hadden we dit traject dwars door Parijs afgelegd. Over de Seine zou twee uur geweest zijn. We zijn weer een ervaring rijker , hebben meerder kanten van de stad gezien. Niet alleen de witte kant , maar ook de zwarte kant.

Op de Seine konden we flink doorvaren. Er zat nog 1 sluis in. Het probleem nu was dat de plotter geen marifoonkanaal aan gaf voor deze sluis. Voor dit stukje Seine hadden we ook geen kaart gekocht.  Ook langs het kanaal stond er niets aangegeven stond . Zonder oproep geven ze geen groen. Ik probeerde meerdere kanalen waardoor er opeens een contact was en we doorgang kregen in de sluis. En zo voeren we op zondagmiddag als enige door weer zo een joekel van een sluis. In Conflans vonden we een mooie plek voor plaisance schepen. Nou plezant was het wel. Naast ons lag een drijvend huis, waar een groep van ongeveer 7 modern uitgedorste dames van Turkse of Marokkaanse komaf een vrijgezellen avond hadden op het boven terras. Dames is het zwart gekleed met een sjerp om en de aankomende bruid in het wit met sluier. We hebben de hele avond mee mogen luisteren naar hun muziek en hun gezang.   


Eén reactie op “Vertrek uit Parijs”

  1. Wat een leven in een tentje aan het water. Een wereld op zich. Daar hebben julliee en wij geen idee van.
    Zo hebben jullie nog weer een vrijgezellen avond meegemaakt ook leuk voor de verandering. DY telefoontje gisteren was ook een leuke onderbreking van de zondag . En zo is het bijna oktober. WY gaat het toch snel.
    Knuffel van ons….

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.